Άποψη:


Το Αιγάλεω ενώπιον νέων δεδομένων 


Ευκαιρίες, απειλές 


και το στοίχημα της νέας εποχής

 

 

 

 

 

Της Αικ.Γ.Δασκαλοπούλου


Η πτώση της τοπικής αγοράς του Αιγάλεω τα τελευταία χρόνια δεν αποτελεί ένα απομονωμένο φαινόμενο, αλλά το αποτέλεσμα μιας βαθιάς μεταβολής στον τρόπο με τον οποίο οι πολίτες καταναλώνουν, κινούνται και βιώνουν την πόλη. 


Η λειτουργία του εμπορικού κέντρου River West, σε συνδυασμό με την ευκολία πρόσβασης, το πάρκινγκ και την «εμπειρία προορισμού» που προσφέρει, απορρόφησε σημαντικό μέρος της αγοραστικής δύναμης όχι μόνο του Αιγάλεω, αλλά και ολόκληρης της Δυτικής Αθήνας. 


Το αποτέλεσμα ήταν μια σταδιακή αποδυνάμωση της τοπικής αγοράς της πόλης μας, με αρκετά κλειστά καταστήματα, μείωση της επισκεψιμότητας και απώλεια της αστικής ζωντάνιας που χαρακτήριζε ιστορικά το κέντρο της πόλης.
Τα διακυβεύματα είναι μεγάλα. 


Δεν πρόκειται μόνο για οικονομική ύφεση, αλλά για κοινωνική και πολιτισμική υποβάθμιση. 
Η αγορά δεν είναι απλώς χώρος συναλλαγών, είναι πεδίο συνάντησης, κοινωνικής συνοχής, καθημερινής ζωής όλων μας ως δημοτών. 


Η απειλή είναι σαφής. Αν το κέντρο του Αιγάλεω δεν επαναπροσδιοριστεί, κινδυνεύει να μετατραπεί σε έναν διεκπεραιωτικό χώρο, χωρίς ταυτότητα, χωρίς λόγο ύπαρξης απέναντι στα μεγάλα εμπορικά συγκροτήματα.


Ωστόσο, μέσα σε αυτή την κρίση υπάρχουν και ουσιαστικές ευκαιρίες. 


Το Αιγάλεω διαθέτει πλεονεκτήματα που δεν μπορεί να αντιγράψει κανένα mall. Έχει ιστορία, έχει γειτονιές, έχει ανθρώπινη κλίμακα, έχει πολιτιστικό και αρχαιολογικό κεφάλαιο που παραμένει σε μεγάλο βαθμό ανεκμετάλλευτο.


Η Ιερά Οδός και τα ίχνη της αρχαίας και νεότερης ιστορίας της πόλης, μπορούν να αποτελέσουν τον πυρήνα ενός νέου αφηγήματος. Ενός Αιγάλεω που δεν ανταγωνίζεται το River West στο «μέγεθος», αλλά το ξεπερνά σε αυθεντικότητα και ποιότητα εμπειρίας.


Η ανάγκη για αναπλάση του κέντρου είναι πλέον επιτακτική. 


Μια αναπλάση νέας γενιάς, όχι απλώς αισθητική, αλλά λειτουργική και περιβαλλοντική. Περισσότερο πράσινο στην αγορά, σκίαση, αναβαθμισμένες πλατείες, βιοκλιματικές παρεμβάσεις, έξυπνες υποδομές, καθαρός και φιλικός δημόσιος χώρος. 


Ένα κέντρο που προσκαλεί τον πεζό, τον επισκέπτη, την οικογένεια, και όχι ένα κέντρο που απλώς «αντέχει» την καθημερινή διέλευση και στριμώχνει τα λίγα ψώνια μας.


 Η εμπορική αναζωογόνηση δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς αστική ποιότητα.


Τρεις είναι οι βασικοί άξονες παρέμβασης.


 Πρώτον, η μετατροπή του κέντρου σε πολιτιστικό και εμπειρικό προορισμό. Σύνδεση της αγοράς με πολιτιστικές διαδρομές, θεματικές εκδηλώσεις, φεστιβάλ μικρής κλίμακας, αξιοποίηση των Ρακαδίκων ως ζωντανό κύτταρο εστίασης, μουσικής και δημιουργικής οικονομίας, με κανόνες ποιότητας και σεβασμό στους κατοίκους. Τα Ρακάδικα μπορούν να γίνουν brand της πόλης, όχι πρόβλημα προς διαχείριση, λόγω της καθαριότητας ή της έλλειψης χώρων στάθμευσης.


Δεύτερον, η πλήρης αξιοποίηση του μετρό ως εργαλείου ανάπτυξης. Το μετρό δεν είναι απλώς συγκοινωνιακό έργο, είναι η πύλη εισόδου. Στάσεις όπως το «Αιγάλεω» και ο «Ελαιώνας» μπορούν να συνδεθούν με σαφή αστική ταυτότητα, εμπορικούς άξονες, πολιτιστικές διαδρομές και ευανάγνωστη σήμανση. Ο επισκέπτης από την Αθήνα, τον Πειραιά, το Περιστέρι ή ακόμα και από πιο απομακρυσμένες περιοχές πρέπει να έχει λόγο να «βγει» στο Αιγάλεω και να μείνει.


Τρίτον, μία στρατηγική συνεργασιών. Η γεωγραφική εγγύτητα με μεγάλους Δήμους δεν είναι απειλή, αλλά ευκαιρία. Διαδημοτικές πολιτιστικές και εμπορικές πρωτοβουλίες, κοινά δίκτυα εκδηλώσεων, τουριστικές και πολιτιστικές διαδρομές που συνδέουν τον Πειραιά, την Αθήνα και τη Δυτική Αθήνα μπορούν να εντάξουν το Αιγάλεω σε έναν ευρύτερο αστικό χάρτη εμπειριών. 


Παράλληλα, στήριξη της μικρής και μεσαίας επιχειρηματικότητας με κίνητρα, ψηφιακά εργαλεία, εκπαίδευση και θεματική εξειδίκευση της τοπικής αγοράς.


Το Αιγάλεω δεν χρειάζεται να γίνει ένα δεύτερο εμπορικό κέντρο. Χρειάζεται να γίνει ξανά πόλη. Μια πόλη της καρδιάς μας, που όλοι θέλουμε, υπερκομματικά.  Με ζωντανό κέντρο, με πολιτισμό, περισσότερο πράσινο, ιστορία και σύγχρονη εμπορική λειτουργία.


 Η πτώση της αγοράς δεν είναι το τέλος. Μπορεί να είναι η αφετηρία για έναν νέο, πιο βιώσιμο και ουσιαστικό αστικό μετασχηματισμό. 


Το ζητούμενο είναι η πολιτική βούληση, που θεωρούμε πως υπάρχει, το όραμα και μία στρατηγική που να βλέπει το εμπόριο όχι απομονωμένα, αλλά ως αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής και της ταυτότητας της πόλης μας.


📸 Εικόνα: Kathimerini