ΑΝΤΩΝΙΑ ΒΕΡΤΖΑΓΙΑ - ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ 

"ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ -  
ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΤΟ ΧΑΙΔΑΡΙ ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ"

 

 

Την συνέντευξη πήρε η Αγγελική ΜΠΕΚΟΥ


Ερώτηση: Πώς γεννήθηκε η ιδέα για τη συλλογή μικρασιατικών συνταγών; Ήταν στα μελλοντικά πλάνα σου;

Απάντηση: Πάντα με γοήτευε η εντοπιότητα, η ρίζα της κάθε συνταγής, από πού προέρχεται, πώς γεννήθηκε. Ειδικά οι Μικρασιατικές συνταγές για τις οποίες ένιωθα και νιώθω μια γοητεία κι ένα μυστήριο, κάτι σαν μαγικό να με τραβάει. Και πάντα σκεφτόμουν πως ήθελα να τις μάθω και να τις μοιραστώ με τον κόσμο.


Ερώτηση: Πώς γνωρίστηκες με τα μέλη του Συνδέσμου Νεοφωκαέων Προσφύγων Χαϊδαρίου; Ήταν δική σου απόφαση να καταγράψεις τις συνταγές των κυριών του Συνδέσμου ή σού ζητήθηκε από τις ίδιες;

Απάντηση: Για να τις μάθω λοιπόν τις μικρασιατικές συνταγές, ξεκίνησα εγώ να ζητάω από γυναίκες στο Χαϊδάρι που είχαν Μικρασιατική καταγωγή εάν μπορούσαν να μου δώσουν συνταγές που είχαν από γιαγιάδες, παππούδες, γονείς, συγγενείς με καταγωγή από Μικρά Ασία. Μια φίλη μού πρότεινε να πάω και στο Σύνδεσμο Νεοφωκαέων. Έτσι κι έγινε, στην αρχή πήγα δειλά, όμως στην πορεία έγιναν δικοί μου άνθρωποι!
 

Ερώτηση: Είχες προηγούμενη εμπειρία από μικρασιατική κουζίνα; Ή ήταν μια νέα αποκάλυψη στο μαγειρικό σου ταξίδι όλα αυτά τα χρόνια;

Απάντηση : Γνώριζα συνταγές από βιβλία που διάβαζα, από φίλες μου με καταγωγή από τη Μικρά Ασία, είχα μαγειρέψει και κάποιες. Όμως, ναι, ήταν μια νέα αποκάλυψη για μένα το ότι γνώρισα όλες αυτές τις γυναίκες που με σθένος και δέος, με αγάπη, μεράκι, στοργή και αφοσίωση μοιράστηκαν μαζί μου συνταγές φερμένες από τις αλησμόνητες πατρίδες, τους ανεκτίμητους θησαυρούς της κουζίνας τους που έφεραν μαζί τους οι πρόσφυγες, οι πρώτοι κάτοικοι του Χαϊδαρίου, οι Νεοφωκαείς και οι Τσακλμακλιώτες.

 

Ερώτηση: Πόσες ώρες / μέρες / μήνες συναντήσεων χρειάστηκαν για τη συλλογή του υλικού του βιβλίου των συνταγών; Ήταν κοπιαστική η διαδικασία;

Απάντηση: Ήταν πολύς ο χρόνος, περίπου δυόμισι χρόνια πήρε η συλλογή των συνταγών προκειμένου να τελειοποιηθεί το βιβλίο μας. Πάλι, ο χρόνος είναι σχετικός. Θεωρώ πως ένα βιβλίο δε γράφεται μέσα σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Η διαδικασία είναι πάντα κοπιαστική για αυτό και το λέμε και «πόνημα».


Ερώτηση: Τι σε γοήτευσε περισσότερο κατά τη διάρκεια αυτών των συναντήσεων; Η πληθώρα των συστατικών, η ιδιαίτερη τεχνική, ο προσωπικός χαρακτήρας στην ανάμειξη των υλικών, η ακλόνητη μνήμη και μαγειρική γνώση των κυριών;

Απάντηση: Όλα αυτά. Αυτό, όμως, που με γοήτευσε περισσότερο είναι η οξυδέρκεια, το μυαλό των γυναικών αυτών. Πώς να το πω; Η ετοιμότητα και η μνήμη τους, η αφοσίωση σε αυτό που αγαπάνε, η δοτικότητά τους. Η καθεμιά και όλες μαζί έχουν τη δική τους προσωπικότητα και μοιράζονται το ίδιο όνειρο, τη δημιουργία ενός Μουσείου στο Χαϊδάρι το οποίο θα στεγάσει εκθέματα όπως κουζινικά σκεύη, προσωπικά αντικείμενα, τοπικές φορεσιές, χειροτεχνήματα και άλλα είδη που έφεραν οι πρόγονοί τους από τη Μικρά Ασία. Ένα Μουσείο που θα μπορούν να επισκέπτονται σχολεία όλων των βαθμίδων καθώς και άλλες κοινωνικές δομές. Έτσι, αποφασίσαμε όλα τα έσοδα του βιβλίου αυτού να πάνε για αυτόν το σκοπό.


Ερώτηση: Ποιο είναι το ιδιαίτερο γνώρισμα στην απόδοση των συνταγών; Έχεις επέμβει λεκτικά στην εξιστόρησή τους από τις κυρίες του Συνδέσμου;

Απάντηση: Το ιδιαίτερο γνώρισμα είναι η λυρικότητα στο ύφος, στον τρόπο ομιλίας τους. Είναι όλες τους τόσο αυθεντικές, αληθινές, γνήσιες που προσπάθησα να μην επέμβω καθόλου λεκτικά γιατί θεωρώ πως αυτή είναι και η ομορφιά του βιβλίου.


Ερώτηση: Σε ικανοποίησε το τελικό αποτέλεσμα; Ποιο είναι το συναίσθημα που σού άφησε η έκδοση αυτού του βιβλίου;

Απάντηση: Νιώθω πως ανταποκρίθηκα πλήρως στην εμπιστοσύνη που μού έδειξαν και πως σεβάστηκα απόλυτα τους μαγειρικούς θησαυρούς τους, τις συνταγές που μοιράστηκαν μαζί μου. Το τελικό αποτέλεσμα είναι πολύ πιο πάνω από τις προσδοκίες μας και νιώθω περήφανη που συμμετείχα στη δημιουργία ενός βιβλίου που θα μείνει παρακαταθήκη στις επόμενες γενιές.

Ερώτηση: Ποια ήταν η τελική εντύπωση των κυριών του Χαϊδαρίου για την επιμέλεια των συνταγών τους από εσένα; Συναντιέστε ακόμη; Μήπως ετοιμάζετε και κάτι άλλο;

Απάντηση: Είναι ενθουσιασμένες που ολοκληρώθηκε το βιβλίο, το αγκάλιασαν και ονειρεύονται και τη δημιουργία ενός δεύτερου ίσως. Φυσικά και συναντιόμαστε ακόμη, συζητάμε για καινούργιες συνταγές και για πολλά άλλα θέματα. Σχεδιάζουμε κάθε επόμενη βιβλιοπαρουσίαση προκειμένου να προωθήσουμε την πώληση του βιβλίου καθώς υπάρχει πολύ καλός σκοπός από πίσω, η δημιουργία του Μικρασιατικού Μουσείου στο Χαϊδάρι. Νομίζω πως είναι το μεγαλύτερο όνειρό τους αυτό στο οποίο θα βοηθήσω με κάθε τρόπο.


Ερώτηση: Πού μπορεί κανείς να προμηθευτεί το "Συνταγές της Μικράς Ασίας. Οι γυναίκες στο Χαϊδάρι θυμούνται";

Απάντηση: Το βιβλίο "Συνταγές της Μικράς Ασίας. Οι γυναίκες στο Χαϊδάρι θυμούνται" μπορεί κάποιος να το προμηθευτεί από τον ίδιο τον Σύνδεσμο Νεοφωκαέων Προσφύγων Χαϊδαρίου, Καραολή και Δημητρίου 2, 12461 Χαϊδάρι ή επικοινωνώντας στα τηλέφωνα σταθερό 210 58 17 626 ή κινητό 697 9 845 653.